Building Dreams...

Jan Bos reist van oktober tot december 2013 door Zuid-Oost Azië en bezoekt daarbij onder andere Myanmar, Laos en Cambodja. Als freelance tekstschrijver doet hij verslag over bijzondere bouwprojecten. Hieronder het verslag van Jan over zijn ontmoeting met Janne Ritskes.

In Phnom Penh kent iedereen de Stichting Tabitha. Het uitgebreide adres dat ik zorgvuldig had overgeschreven uit de mail van directeur Janne Ritskes heeft de tuk-tuk-chauffeur helemaal niet nodig. Natuurlijk kent hij Tabitha en hij weet het kantoor van Janne in een kwartiertje feilloos te vinden.

Daar treffen we Janne in de vroege ochtend van 12 november terwijl ze druk bezig is met de voorbereiding een een speciale verkoop ten behoeve van de bouw van Nokor Tep, het eerste vrouwenziekenhuis van Cambodja. Ze heeft een groepje vrijwilligers om zich heen verzameld en samen beoordelen ze de mogelijke opbrengst van de kunstobjecten die ze speciaal voor dit doel uit de dorpen hebben verzameld.

Janne is duidelijk in charge en bepaalt snel wie wat in het vervolgtraject op zich zal nemen. Ze heeft al met al zoveel omhanden dat het haar moeite kost om wat tijd te vinden voor een rustig gesprek. Maar wanneer ze eenmaal achter haar bureau heeft plaatsgenomen vergeet ze de tijd en praat honderuit over haar passie: het helpen van de allerarmsten in Cambodja. Dat doet ze op verschillende manieren: door productie en verkoop van handgemaakte goederen, door mensen te helpen een centje opzij te leggen en door de bouw van huizen te bevorderen.

Een recente loot aan die brede stam is haar initiatief om een vrouwenziekenhuis op poten te zetten. Een schijnbaar onmogelijke opgave, maar Janne heeft de daadkracht en ze heeft - niet onbelangrijk in Cambodja - de connecties. Haar werkkamer hangt vol met persoonlijke foto's en snapshots van bijzondere ontmoetingen. Daaruit blijkt dat ze bij de regering en de minister-president geen onbekende is. Door het sobere zwart-wit valt vooral de foto van haar Drentse ouders op. Pratend over haar vader wordt duidelijk waar ze de daadkracht en de energie vandaan heeft om zich voor anderen in te zetten. Het zit eenvoudig in haar genen. Maar dat maakt het plan om een ziekenhuis speciaal voor vrouwen te bouwen niet minder ambitieus.

"Vrouwen kunnen met hun klachten nergens terecht", vertelt ze. "En er is geen expertise om ze goed te helpen, alles lijkt gericht op de gezondheid van mannen. Bovendien plaatsen vrouwen zich altijd op de achtergrond, ze vragen nooit aandacht, terwijl ze de spil van het gezin zijn en daarmee eigenlijk van de hele samenleving. Een ziekenhuis speciaal voor hen geeft ze de aandacht die ze verdienen." De plannen zijn rond en de bouwtekeningen gemaakt. In alle opzichten is het initiatief goed doordacht. Het moet een ziekenhuis worden voor vrouwen, maar ook door vrouwen. Er is slechts één maar: de financiën zijn nog niet rond. "We krijgen van alle kanten apparatuur aangeboden en we kunnen voldoende deskundig personeel uit het buitenland bereid vinden om in het ziekenhuis te werken. Wat we missen is vijf miljoen euro om de bouw te voltooien."

Dat het geld nog niet binnen is, is voor Janne geen beletsel om niet gewoon alvast te beginnen. Dus heeft ze alvast opdracht gegeven om te heien en het fundament aan te leggen. Zover is de bouw inmiddels gevorderd, nog een paar dagen en de betonstort kan beginnen. Dat resterende geld komt er, daar is ze zeker van en in 2015 gaat het ziekenhuis gewoon open. Dat leidt voor haar geen twijfel. "Building Dreams", staat er levensgroot op de gevel van het kantoor van Tabitha. En dat geldt voor Nokor Top wel heel letterlijk.

Hoe die droom verwezenlijkt moet worden, heeft Janne haarscherp voor ogen, zo blijkt even later tijdens een kort bezoek aan de bouwplaats. "Daar komt het trainingscentrum", wijst ze naar rechts op de bouwplaats waar een paar bouwvakkers bezig zijn koppen te snellen. "En daar", zwaait ze van rechts naar links, "komt de receptie". De noodzaak voor het eerste vrouwenziekenhuis van Cambodja onderbouwt ze met anekdotes en harde gegevens. Ze werkt dagelijks met de allerarmsten en kent hun problemen als geen ander.

"En uit onderzoek blijkt dat heel veel vrouwen rondlopen met baarmoederaandoeningen en andere typische vrouwenklachten. Vrouwen zijn hier te bedeesd om daarover te praten, zeker tegenover mannen. Daarom moet er een veilige omgeving komen waar vrouwen vrijuit over hun klachten en zorgen kunnen praten en vervolgens goed worden behandeld. Voor talloze vrouwen zou Nokor Tep het verschil kunnen maken. Zij hebben niks, wij Westerlingen hebben alles. Laten we het alsjeblieft wat eerlijker verdelen. Dat is onze morele plicht."



Jan en Janne.
Jan en Janne.
Janne Ritskes.
Janne Ritskes.
Janne wijst aan waar wat komt.
Janne wijst aan waar wat komt.
Een deel van de bouwput.
Een deel van de bouwput.
Hoezo... Arbo?
Hoezo... Arbo?
Cor Hoogeveen had het voorrecht de eerste poer voor het ziekenhuis te…
Cor Hoogeveen had het voorrecht de eerste poer voor het ziekenhuis te mogen storten. (januari 2014)



site/cms BY TWEED.NL pprzz® website

sitemap Stichting Toetssteen

kernwoorden

Stichting Toetssteen
steentje bijdragen
ANBI-erkend
Cambodja
huizen bouwen voor de allerarmsten
Janne Ritskes
Annette Fuller Weimar
Giulio Tomaello
Cor Hoogeveen
Raimon Veen
Marcel Straver
draaiboek huizen bouwen
waterreservoirs
ziekenhuis
Nokor Tep Hospital for Women
Janne’s blog
 
Deze website wordt onderhouden met cms pprzz® een product van ontwerpbureau TWEED in Vinkeveen