Maatschappelijke stage in Cambodja

Als leerling uit 4 VWO moest ik dit schooljaar minstens 20 uur vrijwilligerswerk doen als onderdeel van mijn schoolcarrière. De bedoeling van een maatschappelijke stage is een onbetaalde actieve bijdrage leveren aan de samenleving.

Mijn oom Giulio Tomaello is eind 2009 met zijn gezin op familiebezoek geweest bij een Australische nicht en haar gezin. Zij en haar gezin hebben 4 jaar in Phnom Penh gewoond, de hoofdstad van Cambodja. Mijn oom kwam tijdens deze reis er achter dat Cambodja een land is dat nog dagelijks zucht onder de verschrikkelijke  gevolgen van meerdere decennia vol oorlog en onrust. Toen is direct het idee ontstaan om er iets aan te doen.

Inmiddels is de Stichting Toetssteen opgericht, een stichting die een maatschappelijke bijdrage wil leveren aan de allerarmsten in onze wereld. Hun eerste maatschappelijke project is het bouwen van huizen in Cambodja. Vanaf februari 2011 heeft de stichting al meer dan 100 Cambodjaanse gezinnen een huis gegeven. Dit gebeurt in kleine projecten door bouwteams bestaande uit 15 tot 20 mensen die graag een steentje bijdragen. Enthousiast geworden door de verhalen van mijn oom, hebben mijn moeder en ik besloten om ook onze bijdrage te leveren. Gelukkig was school ook heel enthousiast over dit idee, zodat ik mijn maatschappelijke stage in het verre Cambodja kon doen.

Begin februari van dit jaar ben ik samen met mijn moeder voor 10 dagen naar Cambodja geweest. Wij zijn huizen gaan bouwen voor de lokale bevolking. Zij bouwen zelf mee aan het huisje en hebben geld gespaard om er in te kunnen wonen. Een gezin kan maximaal 20 euro per jaar sparen; dat is tevens de aanbetaling die vereist is voor hun huis én voor hun zelfrespect. Het overige bedrag van 750 euro moet van sponsors komen.

Wij maakten deel uit van een enthousiaste groep die als bouwteam op eigen kosten naar Cambodja gingen om daar woningen te bouwen en deze over te dragen aan de lokale bevolking. Eenvoudige woningen, hoog en droog op palen, waar één gezin kan wonen. De plaatselijke bevolking doet het verdere bouwen en verdient daardoor ook geld voor hun dagelijks bestaan.

Cambodja is een land met vele gezichten. Een mooi land met een mooie bevolking, vriendelijk, bescheiden maar erg arm. Een land ook met een rijke historie, een wrede historie. Tijdens onze reis hebben we de verhalen gehoord over de burgeroorlog en de afschuwelijke tijd onder het regime van Pol Pot, de tijd van de Rode Khmer. Geschat wordt dat ongeveer 25% van de bevolking is uitgeroeid, ong. 75-80% van de hoger opgeleiden zijn vermoord. De invloed van Pol Pot duurde tot eind jaren 90. Nog niet zo lang geleden dus. Iedereen in dit land van boven de 40 jaar leeft met de verschrikkelijke angst van het verleden. Langzaam aan komt het land er weer bovenop.

Maar het land heeft nog  ontzettend veel hulp nodig. Een belangrijk punt is de huizenbouw voor degenen die slechts in hutjes wonen, maar ook de gezondheidszorg staat nog in de kinderschoenen. De helft van de kinderen in het gebied waar wij gebouwd hebben, sterft voor ze één jaar oud is.

We hebben een bezoek gebracht aan Tuol Sleng Genocide museum. Ook wel bekend als het voormalige Security Office 21. Oorspronkelijk was het een school, maar door Pol Pot gebruikt als gevangenis. Hier werd de hoger opgeleide bevolking in de voormalige klaslokalen gemarteld om een bekentenis af te dwingen. Het resulteerde altijd in de dood. Onze gids vertelde dat hij zes jaar was toen hij Phnom Penh moest ontvluchten. Zijn vader, werkzaam als ambtenaar, werd gezien als een gevaar voor het nieuwe regime  en heeft het niet overleefd. Hetzelfde lot gold voor zijn twee jongere zusjes, zij zijn door uitputting overleden.

Ons bezoek aan Choeung Ek, ook wel de Killing Fields, was indrukwekkend. Gevangenen van Tuol Sleng werden hier naartoe gebracht en omgebracht. We kregen afschuwelijke verhalen te horen. Om kogels te sparen sloegen de Rode Khmer kinderen dood door ze tegen bomen aan te slingeren. Minstens 17.000 mannen en vrouwen zijn hier omgebracht. Dit was één van de vele killing fields in Cambodja. Het heeft veel indruk op ons gemaakt.

Uiteindelijk hebben we ook gedaan waar we voor gekomen waren. Een cheque van 100.000 dollar voor 100 huizen, en een cheque van 10.000 dollar voor 50 waterputten overhandigd aan Janne Ritskes van de plaatselijke Tabitha Foundation. En natuurlijk zelf gebouwd, 20 huizen. Het is zwoegen bij deze hitte van ongeveer 34 graden. Uiteindelijk zijn we dan ook vele blaren, kapotte knieën, platgeslagen duimen, maar ook een goed gevoel en een enorme ervaring rijker.
De overhandiging van de huizen aan de lokale bevolking was een bijzondere ceremonie. De hoop wordt uitgesproken dat dit voor de nieuwe bewoners een nieuwe start kan zijn naar een betere toekomst.

Voor mijzelf was het een enorme ervaring om dit allemaal mee te mogen maken. De kennismaking met het land, de mensen, de cultuur en de natuur. Het was allemaal heel indrukwekkend. Ook de verhalen over de periode van Pol Pot heeft veel indruk op mij gemaakt. In Cambodja is de rijkdom en de welvaart  zoals in ons land ver te zoeken en niet vanzelfsprekend. Hier in Nederland hebben we  goede huizen, goed drinkwater, sanitair, kleding  en goede voeding.  Wij hebben het hier in Nederland heel erg goed en dat realiseer ik mij nu veel meer!

Daan van Heusden  (V4B)



Mijn verslag in de schoolkrant.
Mijn verslag in de schoolkrant.
Moe maar voldaan sta ik hier samen met mijn moeder bij het door ons…
Moe maar voldaan sta ik hier samen met mijn moeder bij het door ons gebouwde huis. Op de trap de trotse bewoners.
Ik was de jongste van het hele bouwteam.
Ik was de jongste van het hele bouwteam.
De nieuwe bewoners hielpen zelf ook mee.
De nieuwe bewoners hielpen zelf ook mee.
Een ontspannen momentje met de kinderen van het plaatsje.
Een ontspannen momentje met de kinderen van het plaatsje.
De officiële overdracht van de huizen aan de bewoners.
De officiële overdracht van de huizen aan de bewoners.



site/cms BY TWEED.NL pprzz® website

sitemap Stichting Toetssteen

kernwoorden

Stichting Toetssteen
steentje bijdragen
ANBI-erkend
Cambodja
huizen bouwen voor de allerarmsten
Janne Ritskes
Annette Fuller Weimar
Giulio Tomaello
Cor Hoogeveen
Raimon Veen
Marcel Straver
draaiboek huizen bouwen
waterreservoirs
ziekenhuis
Nokor Tep Hospital for Women
Janne’s blog
 
Deze website wordt onderhouden met cms pprzz® een product van ontwerpbureau TWEED in Vinkeveen